فصل ۱۳۹

دیدۀ عقل از ادراکحقیقت عشق محجوب است عقل را قوت دید نور عشق نباشد زیرا که عشق در مرتبۀ ماوراء عقل است و خود در طوری دیگر عقل را قوت ادراک او نتواند بود عشق دریست در صدف جان نهان و جان در دریای قضا غوص کرده عقل بر ساحل دریای قضا متوقف می شود و از خوف نهنگان بلا قدم پیش نتواند نهاد ای درویش عقل استاد مکتب معاش و معاد است اگر قدم درین مکتب نهد اطفال این مکتب بآموختن ابجد عشق در کارش آرند عزیزی گفته است

ابجد عشقت چو بیاموختم

پیرهن محنت و غم دوختم

کار غمت هم ز غمت ساختم

دام غمت هم ز غم اندوختم

حاصل عشقت سه سخن بیش نیست

سوختم و ساختم و توختم