شمارهٔ ۸۶

گر نقاب از رخ بگیری آفتابم می کشد

ور گذاری این چنین رشک نقابم می کشد

شعله ام وز تشنگی بی تاب ای پیر مغان

آتشی داری کرم فرما که آبم می کشد

بس که گلزار دلم از تشنگی شد شعله زار

غرقه دریایم و شوق سرابم می کشد

آرزوی دوزخم در آبش عصیان فکند

ای خدا رحمی که هجران عذابم می کشد

بر سر بازار رعنایی فصیحی روز و شب

خود فروشیهای ماه و آفتابم می کشد