شمارهٔ ۱۵۵

ارمغان از بینوایی غم به گلشن می برم

وز تهی دستی به بلبل تحفه شیون می برم

چاک دردم خانه زاد سینه بلبل نه گل

نامه شوق گریبان سوی دامن می برم

در عبادت خانه خورشید و مه جای چراغ

تیره روزی از در و دیوار گلخن می برم

جلوه هم دارم ولی از بهر کاهل بینشان

اول از مصر نکویی چشم روشن می برم

بلبل و پروانه گو منقار و پر زحمت مده

کآنچه هست از دود و آتش من به مسکن می برم

زلف یارم قیمت دست تهی نشناختم

دامن دود ارمغان شمع ایمن می برم

حسن پیمان محبت بین که می پیچد زبان

گر فصیحی نام بت را بی برهمن می برم