شمارهٔ ۲۱۴
فصیحی هرویزاغ و بلبل همه دارند کهن زمزمه ای
هر کسی زمزمه ای دارد و من زمزمه ای
هم نوایی چو درین باغ ندیدم بستم
به فسون بر لب مرغان چمن زمزمه ای
رخصت ناله ندادند مرا لیک نفس
می کند بر لبم از ذوق وطن زمزمه ای
گرم خونریز که گشتی که شهیدان ترا
شد گره بر لب هر نار کفن زمزمه ای
در شهادتگه ما رقص فصیحی کانجا
سر جدا زمزمه ای دارد و تن زمزمه ای