شمارهٔ ۱۰۸
فصیحی هرویآنم که بهار دارد از باغم ننگ
هم بوی گریزد از گل من هم رنگ
در بادیه ای آمده پایم بر سنگ
کآنجا نه شتاب راه دارد نه درنگ
آنم که بهار دارد از باغم ننگ
هم بوی گریزد از گل من هم رنگ
در بادیه ای آمده پایم بر سنگ
کآنجا نه شتاب راه دارد نه درنگ