غزل شمارهٔ ۵۱
فیض کاشانینکردیم کاری درین بندگی ها
ندیدیم خیری از این زندگی ها
از این زندگی ها نشد کام حاصل
درین بندگی هاست شرمندگی ها
بیا عشق ویران کن صبر و طاقت
که آسوده گردیم ز آسودگی ها
اگر هست خیری در آشفتگی هاست
که آشفته تر باد آشفتگی ها
ز زنگار عقل آیینه دل سیه شد
خوشا سادگی ها و دیوانگی ها
رهی گر به حق هست شوریدگی هاست
خوشا عیش سودای شوریدگی ها
پریشان شو از زلف های پریشان
مجو خاطر جمع ز آسودگی ها
بیا تا تلافی کنیم آنچه بگذشت
که داریم از عمر شرمندگی ها
بیا بعد از این فیض بیدار باشیم
که مرگست بهتر ازین خفتگی ها