غزل شمارهٔ ۹۱
فیض کاشانیگر کشی و گر بخشی هر چه میکنی خوبست
کشتن از تو میزیبد بخشش از تو محبوبست
گر نوازی از لطفم ور گدازی از قهرم
هر چه میکنی نیکوست التفات مطلوبست
گر وفا کنی شاید ورجفا کنی باید
قهرهات مستحسن لطفهات محبوبست
جلوه های تو موزون غمزه های تو شیرین
نازها به جای خود شیوه هات مرغوبست
غمزه را چو سردادی هر چه میکند نیکوست
ناز را چو ره دادی هر چه میکند نیکوست
دم بدم زنی بر هم آن دو زلف خم در خم
عالمی کنی ویران شیوه تو آشوبست
یوسف زمانی تو زبده جهانی تو
هر که قدر تو دانست در غم تو یعقوبست
دل به عشق ده زاهد دلفسردگی عیبست
حق به هیچ نستاند آن دلی که معیوبست
وه چه میکند با دل ناله های درد آلود
در غمش بنال ای فیض ناله تو مرغوبست
