غزل شمارهٔ ۳۱۹

به جانی لطف پنهان می فروشد

جهانی جان به یک جان می فروشد

دهد بوسی عوض جانی ستاند

بخر والله ارزان می فروشد

دلم هر دو جهان با صد جهان جان

به یک دم وصل جانان می فروشد

نفهمیده است ذوق عشق و مستی

که هشیاری به مستان می فروشد

شراری گر بیابد ز آتش ما

جنان زاهد به نیران می فروشد

به یک مو زاهد از زلف دوتایش

دوصد خروار ایمان می فروشد

چو آرد در حدیث آن لعل شیرین

شکرها از نمکدان می فروشد

سبویی محتسب در پرده دارد

عبث خشکی به رندان می فروشد

بده جان در رهش ای فیض کان یار

وصال خویش ارزان می فروشد