شمارهٔ ۳۱

شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصل

نماند نامیه را از خزان گره در دل

به روزگار خزان چشم زخم دهر رسید

طلسم سلطنت زمهریر شد باطل

نهفت از نظر دهر چهره اندوه

صحیفه گل تر در میانه شد حایل

فشاند سیم شکوفه باب جوی درخت

درخت گشت غنی آب جوی شد سایل

نهاد روی به مصر حدیقه یوسف گل

کشیده ابر سوی گوشه چمن محمل

اگر چه هست کدورت ز رنگ آینه را

کدورت دل عالم ز سبزه شد زایل

کمال سحر هوا بین که از تصرف او

بدیده رنگ زمرد نموده مهره گل

کشید سرو قدانرا هوای گل سویی

که هر چه هست به هم جنس خود بود مایل

گرفت صحن چمن رونق از لطافت گل

چنانکه ملک بتدبیر سرور کامل

گل ریاض عدالت بهار گلشن ملک

کفیل نظم ممالک بجوهری قابل

محیط دایره معدلت محمد بیک