شمارهٔ ۴۹

باز شد غالیه سا عطر نسیم سحری

کرد در صحن چمن شاهد گل پرده دری

ناله مرغ سحر می شنوم باز مگر

پرده افکند بهار از رخ گل برگ طری

صوت بلبل سبب جلوه گل شد در باغ

بر مثالی که غزایم کند احضار پری

می رسانید ضرر دیده مکافات عمل

نرسیدست کسی را ضرر از بی ضرری

خانه ساخت هوا بهر توطن ز حباب

در چمن بر لب جو تا رسد از دربدری

ژاله را باش که دارد سر ویرانی آن

سخت رویست که می بارد ازو بدگهری

آب اگر حبس هوا کرد بزندان حباب

سبب آن بود که می کرد هوا پرده دری

در چنین فصل که گل پرده برخسار کشید

هست قطع نظر از سیر چمن بی بصری

وای بر من که ندارم خبر از سبزه و گل

مانده ام معتکف زاویه بی خبری

چند چون غنچه کشم بگریبان و ز غم

بگذرانم همه اوقات به خونین جگری