شمارهٔ ۱۲۹

نیست چشم من کزو اشک جگرگون می چکد

بر سرم زخمیست از تیغت کزو خون می چکد

می چکد هردم خوی از رخسار آتشناک او

حیرتی دارم ز آتش کآب ازو چون می چکد

می کند در کوه لعل سفته سنگ خاره را

قطره کز دیده فرهاد محزون می چکد

لاله می روید برو داغ ملامت هرکجا

بهر لیلی خون دل از چشم مجنون می چکد

در درونم دل مگر بگداخت کامشب دیده را

بر رخم خونابه از اندازه بیرون می چکد

نیست شبنم کانجم از رشک در دندان تو

قطره قطره آب می گردد ز گردون می چکد

خون دل بر رخ فضولی را ز چشم خون فشان

دم به دم بر یاد آن لب های میگون می چکد