شمارهٔ ۱۳۳

ز من آن مغبچه ترک دل و دین می خواهد

در ره عشق ثباتم به ازین می خواهد

نیست ترک دل و دین در روش عشق خطا

می کنم هرچه دل آن بت چین می خواهد

نتوانم که نباشم نفسی زار و حزین

چه کنم یار مرا زار و حزین می خواهد

دل برینست که جا در سر کوی تو کند

عملش چیست که فردوس برین می خواهد

نه به خود گاه جهان گردم و گه گوشه نشین

او مرا گاه چنان گاه چنین می خواهد

چون نگیرم طرفی چون مژه ات از مردم

چشم مست تو مرا گوشه نشین می خواهد

گشت در خاک درت قدر فضولی عالی

جای در سلک غلامان کمین می خواهد