شمارهٔ ۱۸۶

می کنم اظهار غم ساقی شرابم می دهد

بی توقف هرچه می گویم جوابم می دهد

چون بیفشاند ثمر تحریک می یابد درخت

چون نریزم اشک دوران اضطرابم می دهد

من به خود سرگشته عالم نیم دوران چرخ

رشته کرده مرا از ضعف تابم می دهد

چون تو در هر تیر پیکانی ندارد چرخ دون

می زند صد تیر تا یک قطره آبم می دهد

گر ننوشم باده گلگون ملالم می کشد

ور بنوشم طعنه زاهد عذابم می دهد

گاه رندم گاه زاهد وه نمی دانم چرا

انقلاب چرخ چندین انقلابم می دهد

در ضیافت خانه دوران فضولی شاکرم

دیده پرخون شرابم دل کبابم می دهد