شمارهٔ ۲۲۸

به رندان از جهنم می دهد دایم خبر واعظ

مگر مطلق ندیده در جهان جای دگر واعظ

گریبان چاک ازین غم می کند محراب در مسجد

که آب روی منبر برد با دامان تر واعظ

به تفسیر مخالف می دهد تغییر قرآن را

تمنای تفوق می کند با این هنر واعظ

دم از کیفیت اعراب مصحف می زند هردم

بنای خانه دین می کند زیر و زبر واعظ

ز کوی آن صنم سوی بهشت هشت در هردم

چه می خواند مرا یارب که افتد در به در واعظ

تنزل از مقام خود نمی کرد اینچنین دایم

اگر در منع من می داشت قول معتبر واعظ

فضولی نیست میل صحبت واعظ مرا زان رو

که منع اهل دل کرد از بتان سیمبر واعظ