شمارهٔ ۹۸
ای فیض هدایتت مرا هادی راه دایم تو ز حال من به از من آگاه شادم که دم سوآل و تقریر گناه تو صاحب دعوی تو قاضی تو گواه
ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبانهای ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کردهاند. او پرورشیافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارسی وی، علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومههای ساقینامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روحنامه» (سفرنامهٔ روح یا حُسن و عشق) است.
ای فیض هدایتت مرا هادی راه دایم تو ز حال من به از من آگاه شادم که دم سوآل و تقریر گناه تو صاحب دعوی تو قاضی تو گواه
به حال زار من آن ماه را نگاهی نیست چه سود روزی اگر نیز هست ماهی نیست جفاست از تو همیشه مراد من نه وفا که گاه گاهی اگر هست گاه گاهی نیست چگونه جانب مسجد روم به میخانه ز کوی عشق به م...
ابنای زمان که در جهانند همه از جور زمانه در فغانند همه هر یک به هوس عاشق کاری شده است بی عشق نیند عاشقانند همه
وقتست که شام غم هجران بسر آید در باغ امل نخل تمنا ببر آید ماه غرض از مطلع امید بر آید در ظلمت شب مژده فیض سحر آید از برج وبال اختر طالع بدر آید در آرزوی وصل دعا کارگر آید دلدار سفر...
منم بلبل گلشن آشنایی بغربت گرفتار دام جدایی نوایم همه نغمه بی نوایی گرفتاریم ناامید از رهایی چه عمرست عمرم زهی سخت جانی چه کارست کارم زهی سست رایی چو شمع از هوای بتان بی قرارم همیش...
الله الله چه خزانه ای است معانی که از ابتداء خلقت اشیاء اصحاب شرایع و اهوا به اختلاف مذاهب و آرا در احکام صواب و خطا به مراد و مدعا از آن صرف می نمایند و چه سلکی است کلام که درهای ...