شمارهٔ ۱۴۰

دل من شیوه شیرین ترا دارد دوست

هر کجا شیوه شیرین دل من بنده اوست

عاشق روی توام از همه رو در همه حال

قصه روی و ریا نیست سخن روی بروست

زاهد از ما مطلب شیوه زهد و تقوی

توبه و تقوی ما قصه سنگست و سبوست

دیده ات را عمشی هست نمی بیند راست

دیده بگشا که ببینی ز سما تا سمک اوست

زاهد از راه برون رفت و ندانم چون رفت

که برون رفتن ازین راه و را عادت و خوست

سخن از مردم جاهل نتوان کردن گوش

نیست واقف دل جاهل نه ز مغز و نه ز پوست

قاسم خسته دل و دین همه در راه تو باخت

خرقه صد پاره شد ای دوست چه هنگام رفوست