شمارهٔ ۲۰۴

در شرح آن جمال بیان ها ز حد گذشت

در حسن یار حیرت جان ها ز حد گذشت

در نقطه دهان تو کان سر نازکست

کس را نشد یقین و گمان ها ز حد گذشت

نادیده یار را به تصور حکایتی

افتاد در زبان و زیان ها ز حد گذشت

از عین حسن دلبر بی نام و بی نشان

یک جلوه کرد نام و نشان ها ز حد گذشت

زین بیش بی نقاب مرو در میان شهر

ای دوست الحذر که فغان ها ز حد گذشت

ای یار جان که بر سر بازار عاشقی

شاد آمدی و شادی جان ها ز حد گذشت

از فکر بر خیال تو ناایمنست شهر

در ملک لایزال امان ها ز حد گذشت

وقتست تا قرین شود آن یار قاسمی

کز شدت فراق و قران ها ز حد گذشت