شمارهٔ ۲۶۳
قاسم انوارعاشقی راکه دل از عشق پریشان باشد
بس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
یارباین بحر غم عشق عجایب بحریست
موج این بحر همه لؤلؤ و مرجان باشد
چو در آیم همگی شورش و مستی گردم
در مقامی که همه شورش مستان باشد
در قیامتکه سراز خاک لحد بردارم
به جمال تو دلم واله و حیران باشد
به وصالت نرسد صخره صما هرگز
اگرش خاصیت لعل بدخشان باشد
آدمی زادهکه اومنطق مرغان گوید
نشود مرغ ولی دشمن مرغان باشد
هر کجا نور جمال تو ببیند قاسم
سر فرو نارداگر روضه رضوان باشد