شمارهٔ ۲۶۴

گرترا میل دلی سوی دل و جان باشد

جان فدای تو کنمقصه آسان باشد

دل بشادی بدهم جان و جهان دربازم

گر دلم عید ترا لایق قربان باشد

هر که جان را بهوای تونبازد باری

زین سبب عاقبت الامر پشیمان باشد

گر تو گوییزسرجان گرامی بگذار

چاره ای نیستکه جان بنده فرمان باشد

هیچ آرام نیارم نفسی دم نزنم

تا دلم در غم تو واله و حیران باشد

راحت جان خود از دوست طلب کن بیقین

هر کجادوست بود راحت و ریحان باشد

قاسم از کوی تو بشنید که صد جان بجوی

کین متاعیست که در دور تو ارزان باشد