شمارهٔ ۲۶۵

گر دلم عید ترا لایق قربان باشد

اثر بخت نکوغایت قرب آن باشد

می که از دست تو نوشم همه نوشانوشست

کمترین جرعه من قلزم و عمان باشد

گفتمستی که خرابست بمهمان آرید

گفتمای جان و جهاندولت مستان باشد

نفسی محنت مستان چو ببیندناچار

زود بگریزداگر رستم دستان باشد

گرببینی سبعی را که عظیمست و دلیر

رو به ماستگراز بیشه شیران باشد

نشناسد دل من گنج وصال تو کجاست

هر کجا هستولی طالب و جویان باشد

هر گداییکه دمی جرعه ای از جام تو خورد

بر سلاطین جهان خسرو و خاقان باشد

چاکر تست اگر عمر و گر عثمانست

بنده تستاگربوذر و سلمان باشد

قاسمی لطف ترا دید دل ازدست بداد

بعد ازین مسکن او کوی کریمان باشد