شمارهٔ ۲۹۶

حالت جان مرا پیر مغان می داند

آنکه پیوسته ز پیدا و نهان می داند

همت پیر مغان را چه توان گفت که او

قیمت راهبر و راهروان می داند

به همه حال اگر نیک و اگر بد باشم

راز من از همه رو جان جهان می داند

گرچه خفتیم و نرفتیم طریقی برشاد

یار ما قصه برخیز و بران می داند

ما اگر بی خبرانیم درین ره اما

او ز احوال دل بی خبران می داند

چند گویی که چسانی و چه حالست ترا

حال من گر تو ندانی همه دان می داند

هر چه گفتیم و شنیدیم یقینست آن یار

همه را سربه سر از نور عیان می داند

عمر بگذشت به بی حاصلی و بی خبری

دوست خود شدت عمر گذران می داند

بر سر کوی تو ساکن شود و جان بازد

قاسمی مصلحت وقت در آن می داند