شمارهٔ ۴۰۹
قاسم انوارچه بود قصه لیلی درین نشیمن خاک
چه بود حالت مجنون رند دامن چاک
خدای داند احوال جنس موجودات
الهی انت الهی و لا اله سواک
شراب ناب ز جام جمال لیلی خورد
زهی شراب مصفا زهی پیاله پاک
جهان مظاهر حسن خداست عز و جل
بپیش چشم خدا بین عارف چالاک
ولی بمظهر انسان که مظهر خاصست
قیاس مظهر دیگر مکن بگو حاشاک
میان ملک و ملک جوهری چو انسان نیست
هزار بار طلب کردم از سمک بسماک
کمال علت غاییست قاسمی انسان
اگر دلیل طلب می کنی بخوان لو لاک