شمارهٔ ۵۱۳

حیات تن ز جان آمد حیات جان ز جان جان

زهی حکمتزهی قدرت زهی سلطان جاویدان

چه محرومی چه محجوبی که اندر عالم خوبی

دلت نوری نمی بیند بغیر از عرصه امکان

گدایی کن ز هر جامی که تا یابی سرانجامی

مگر وقتی بدست آری ز فیض مجلس مستان

تبرا کن ز ما و من درآ در وادی ایمن

ببین روشن تر از روشن چراغ موسی عمران

بیا ساقی بده جامی بفرما لطف و انعامی

بجان آمد دل تنگم ز دست عقل سرگردان

ز جام عشق حیرانم سر از پا وا نمی دانم

زهی عشق و زهی مستی زهی حیرت زهی حیران

بیا قاسم اگر صافی ز حکمت ها چه می لافی

حکیمان در ره جانان به برهانند سرگردان