شمارهٔ ۶۲۱
قاسم انوارروی دل را بسوی جان داری
وین حکایت ز جهان نهان داری
رو مقلد مباش در ره عشق
که عیان در پی عیان داری
هله ای روح از هوا و هوس
که ره شاه با نشان داری
اندرین ره که شیر مردانند
روبهی گر تو فکر جان داری
دل ز مستان راه بر نکنی
اگر از باده سر گران داری
سخن عقل ظاهری مشنو
اگر از عشق ترجمان داری
قاسمی شادمان و خرم باش
یاد ما در میان جان داری