شمارهٔ ۶۶۱

فداک عقلی و روحی که راحت جانی

مرا بدرد سپاری و عین درمانی

ز پا فتاده ام از دست رفته دستم گیر

نگویمت بچه غایت چنانکه می دانی

شکیب نیست مرا از تو یک زمان ای دوست

که شمع مجلس انسی و نور اعیانی

مقررست و معین که هیچ نتوان یافت

طریق راه خدا را بفکر شیطانی

علی الدوام بگوش دلم رسد ز درون

صفیر بانگ اناالحق خروش سبحانی

میان جبه و دستار غیر عاشق نیست

حدیث لیس که فی جبتی همی خوانی

ز ذره باز نگویی که نور خورشیدی

حدیث چشمه نگویی که بحر عمانی

میان مرده دلان روز چند می بودم

ز دوست زنده شدم الحبیب احیانی

یقین که قاسمی اندر رحیل همراهست

در آن زمان که بکوبند کوس سلطانی