شمارهٔ ۶۸۳

هله عاشقان که راهست بهوزنید هویی

ببرید جمله بر هوبزنید های و هویی

بکنید خرقها را که ز زرق رنگ دارد

ز سرشک سیل مژگان بکنید شست و شویی

بزنید حلقه بر در که خسیس نفس پرور

بخدای ره نداردبخدا بهیچ رویی

شب دوش گفت جان را خبری رساند جانان

که چو چشمه گشت چشمم نه چو چشمه ایچو جویی

که ز عشق اگر نموییبنشین سخن چه گویی

بجلال مانیابی بجلال ره بمویی

بنیاز گفتم آخر که جهان و جان فدایت

کس ازین ندید خوشتر بزمانه آبرویی

ز جهان و جان برآمدز جهانیان سرآمد

به مشام جان قاسم ز تو تا رسید بویی