شمارهٔ ۸۵

همرهان بر سینه بی دلدار سنگ ما عبث

می کند آه و فغان بسیار زنگ ما عبث

ما حریف حیله بازی های گردون نیستیم

هست با این خصم بی زنهار جنگ ما عبث

دهر دارد در این هر سنگ دزدی در کمین

شد در این منزلگه خونخوار لنگ ما عبث

چون گلم بار تعلق بر قفا افکنده است

مانده بی روی تو بر رخسار رنگ ما عبث

نیست یک کف از زمین دهر بی پست و بلند

می دود زین راه ناهموار خنگ ما عبث

ما به ابروی بتی قصاب دل را داده ایم

بسته بر این تیغ جوهردار زنگ ما عبث