شمارهٔ ۱۸۷

صدای بال جبریل است آواز پر تیرش

چراغ خانه دل ها است عکس برق شمشیرش

رفیق ماه و خورشید است زآن رو می توان گفتن

که همزاد رخش ماه است و خورشید است همشیرش

رسد چون بر میان نازکش باریک بین گردد

مصور موشکافی می کند هنگام تصویرش

دل غم دیده ام داند خرابی به ز آبادی

عجایب منزلی دارم که ویرانی است تعمیرش

کند چون ابروی صیدافکنش عزم کمان داری

دو زنجیر است بی مانند یک سر بر دم تیرش

شبی قصاب در بستر به زلفش هم سخن بودم

چنین خوابی که من دیدم پریشان است تعبیرش