شمارهٔ ۲۰۶

لب آن شوخ طالب علم خندان است در واقع

چو باز این غنچه شد حالم گلستان است در واقع

سخن با آنکه او با من به لفظ خویش می گوید

نمی دانم چرا عالم پریشان است در واقع

به سر دستار می پیچد و من با خویش می گفتم

که بر گرد سرش گردیدن آسان است در واقع

میان او که در دست تصور در نمی آید

چرا در دست تصویر قلمدان است در واقع

اگر صد جان ستاند در عوض بوسی دهد زان لب

بده بستان عزیز من که ارزان است در واقع

نمک پاش است لعلش در تبسم بر جراحت ها

چه شورش ها در این کنج نمک دان است در واقع

اگر نه روی او قصاب را نور نظر باشد

چرا چون چشم قربان گشته حیران است در واقع