شمارهٔ ۲۱۰

رویت از آیینه ای دلدار می گیرم سراغ

یار را در خانه اغیار می گیرم سراغ

خال را می جویم از دنباله ابروی دوست

نیست عیبم مهره را از مار می گیرم سراغ

شرح غم می پرسم از کاکل ز زلف آشفتگی

شغل خویش از محرمان یار می گیرم سراغ

زخم دل را بخیه گیرا نیست تا بر خون نشست

تاری از آن موی عنبربار می گیرم سراغ

در میان عشق بازان من شدم باریک بین

بس که از آن طره طرار می گیرم سراغ

پیش پای یار برمی خیزم از جا چون غبار

بوی دلبر زان سبک رفتار می گیرم سراغ

هم ز گل می پرسم احوال تو هم از عندلیب

کم تو را می بینم و بسیار می گیرم سراغ

در زبانم نیست حرفی غیر حرف یار من

بس که قصاب از در و دیوار می گیرم سراغ