شمارهٔ ۲۶۲

داغ دل را کرد از چاک آشکارا پیرهن

عاقبت در عشق ما را ساخت رسوا پیرهن

تنگ در آغوشش آوردن نصیب ما نشد

نامسلمان شانه کافر سرمه ترسا پیرهن

مگذر از حق بی تو هر شب تا سحر در سوختن

می کند امدادها چون شمع با ما پیرهن

نشیه کیفیت معنی ز لفظ نازک است

باده را پوشند می خواران ز مینا پیرهن

صدق پیش آور که از اعجاز خوبان دور نیست

دیده یعقوب را گر ساخت بینا پیرهن

سینه شد قصاب چون گل چاک چاک از دست صبر

بر رخ دل عاقبت بگشود درها پیرهن