شمارهٔ ۲۷۳

من نمی گویم که منع نرگس غماز کن

بنده چشمت شوم تا می توانی ناز کن

کار عشاق پریشان روزگار از دست رفت

چند روزی تار قانون محبت ساز کن

می توان آیینه کردن محرم اسرار خویش

چون زبان بسته ام دادی انیس راز کن

کس چو من آشفته زلف دلاویز تو نیست

گر پریشان خاطری خواهی مرا آواز کن

گلشن دل ها است در پهلویت از بند قبا

یک گره بگشا و چندین غنچه را دل باز کن

سر زد از گرد عذار یار خط ای مرغ دل

طرفه دامی در چمن گسترده شد پرواز کن

ناوکش قصاب سرگرم از تن خاکی گذشت

می رسد از گرد ره تیرش به دل در باز کن