شمارهٔ ۳۳ - در مدح ابوالحسن علی لشکری در عید اضحی

ای نگار خند خندان یک زمان با من بخند

تا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند

شرم بردار از میان و جام می بر دست گیر

بند بگشا از میان و لب ز خندیدن مبند

گر مرا بی بند خواهی بند بگشا از میان

ور مرا بی گریه خواهی شاد بنشین و بخند

سرخ می مانا به جام زر همی دادی مرا

آن لب و می مر مرا اندیشه ای در دل فکند

کاین چرا آمد برون زو لفظ های همچو زهر

وان چرا چون زهر کرده حرف های همچو قند

حرف چندین در جهان یک شب نشد آن غمگسار

فرق چندین در میان یک شب نشد آن دلپسند

بهر این خواهم لب جام و لب جانان به هم

تا بود گردد دلم دایم ز شادی دستبند

ای عدیل نرگس پرکین تو مشکین کمان

وی رفیق لاله رنگین تو پروین کمند