شمارهٔ ۳۶ - در مدح ابوالمعمر

ببین آن روی اگر بر سرو بستانت قمر باید

ببین آن زلف اگر بر ماه مشگینت کمر باید

لب و دندان او جوید رخ و زلفین او خواهد

که را مرجان لؤلؤ پوش و مشک گل ببر باید

دو زلف دو رخش بوید دو چشم و دو لبش بوسد

کسی کو را گل و شمشاد و بادام و شکر باید

کسی کش زعفران باید ز روی زرد من جوید

ز روی و لعل او جوید کسی کش درو زر باید

همیشه مهر او جوید کسی کس درد دل باید

همیشه وصل او خواهد کسی کش درد سر باید

بهر تار سر زلفش رباید خود دل و جانی

مرا هر روز با زلفش دل و جان دگر باید

ایا از مه گذر کرده بخوبی مهرت آن جوید

که جانش هر شبی ده بار بر آتش سپر باید

چنان چون بر دل من هست چشمت را ظفر دایم

مرا روزی ببوسیدن بدان دو لب ظفر باید