شمارهٔ ۵۴ - در مدح ابوالیسر سپهدار اران

هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بود

او برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود

من بچشم یار از آن خوارم که ارزان یافتست

چون ببینی خواری هرچیز ز ارزانی بود

بر جفای صد شبش ناید پشیمانی شبی

بر وفای یک شبش صد شب پشیمانی بود

چون مرا شادان ببیند جفت غمگینی شود

چون مرا غمگین ببیند یار شادانی بود

تا بود یاقوت رمانی مر او را کان در

جزع من پر در و پر یاقوت رمانی بود

جان برنج اندر ز درد دل گرفتاری بود

تن بدرد جان ز درد اندر گروکانی بود

تا نباشد پیش چشم من بخانه در مقیم

چشم من چون جشمه باشد خانه ام خانی بود

در دل من عشق او دایم با فزونی بود

در دل او مهر من دایم بنقصانی بود