شمارهٔ ۱۲۹ - در مدح شرف الدین ملک جستان

اگر بخواهد جانم بجای دل جانان

بجان جانان گر زو دریغ دارم جان

اگر نه جانان از جان عزیزتر بودی

نسوختی دل و جان از جدایی جانان

زیان و سود من از هجر و وصل جانانست

سزاست گر بخرم وصل او بسود و زیان

جهان نخواهم بی او بجان نگردم ازو

که او عزیزتر است از هزار جان جهان

در فراق ببندد چو او گشاد کمر

شود گشاده در هجر چون ببست میان

بلای صبر منست او بعنبر و شمشاد

شفای جان منست او بشکر و مرجان

بقد سرو روانست و روی ماه تمام

بروی ماه تمامست و قد سرو روان

دهانش چون صدف بسدین پر از لؤلؤ