شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح ابونصر جستان

بت پیمان شکن دایم شکسته زلف چون پیمان

رخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان

بچین زلف دام دل برنک روی کام جان

ز پیوندش روان نازان و از دوریش دل لرزان

ز عشق آن رخ رخشان ز مهر آن لب جانان

برنج اندر مرا دایم رخ از ناخن لب از دندان

دو زلف و دو رخش شمشاد باغ و نو گل بستان

ز رنج و از هوای آن دو دل افسرده و حیران

عبیر و مشگ ارزان زان دو زلف و طره لرزان

ز آب چشم و رنگ روی من دنیا رو در ارزان

بدو بادام و دو شکر هم او درد و هم او درمان

ز دل رفتن و ز او گفتن ز جان طاعت وز او فرمان

ببالا سرو میدانی بعارض نسترن میدان

ازین افروخته مجلس از آن آراسته میدان