شمارهٔ ۱۸۰ - در مدح شاه جستان و امیر شمس الدین

هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آیین

که جز می خوردن و شادی نباشد در بهشت آیین

زمین همچون بدخشان شد ز رنگ ارغوان و گل

هوا همچون ملستان شد ز بوی نرگس و نسرین

ز گلبن گل همی خندد بسان دلبر نازان

بر او بلبل همی گرید بسان عاشق مسکین

بنفشه ساخت بستان را ز یاقوت کبود افسر

شکوفه بست مرجان را ز در شاهوار آذین

چمن چون پر طاوس است و لاله چون پر طوطی

هوا چون پشت باز است و چمن چون سینه شاهین

بحورالعین و می باشد بهشت آراسته وینک

بهشت راستین باغست و می بر دست حورالعین

شبانگاه آسمان بینی شده بر لاله و نسرین

سحرگه بوستان بینی شده پر زهره و پروین