شمارهٔ ۱۳۴

ای همه رادی و راستی و درستی

یافتی از روزگار آنچه که جستی

زود بمستی رسد ز دست زمانه

هرکه ترا خواهد از زمانه بمستی

دولت تو محکم است و بخت تو پیر است

رشته تدبیر بد کنش تو گسستی

با تو چخیدن چنان بود دگران را

چون بره کو با پلنگ گیرد کستی

شاخ سترگی بدست عدل بکندی

روی بزرگی بر آب جود بشستی

قیصر رومی بتو خراج فرستد

سر بنهد گر بدو پیام فرستی

باد تن تو درست و دولت تو راست

چونکه تو با خلق راستی و دوستی