شمارهٔ ۴۵قطران تبریزیرباعیاتخون جگر ما بقمی بیش نبودوین دوزخ آه ما دمی بیش نبودآن قطره خونابه که دل می گفتنداز دیده فرو ریخت نمی بیش نبود