خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ورود/ ثبت نام

خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ناهید

مرجع تخصصی فرهنگی هنری برای داستان، شعر و کتاب صوتی فارسی

ناهید بستری برای انتشار، خرید و شنیدن آثار ادبی و صوتی از نویسندگان، شاعران و خالقان مستقل است.

دسترسی سریع

داستان‌ها کتاب‌های صوتی شعرها درباره ما

تماس با ما

آدرس: مشهد، بلوار احمدآباد، عارف 8، پلاک 33 واحد 1

تمام حقوق محفوظ و متعلق به پلتفرم فرهنگی ناهید می باشد.

قطران تبریزی | اشعار و دیوان | ناهید

قطران تبریزی

قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

بخش‌های دیوان قطران تبریزی

قطران تبریزی دیوان اشعار۱ ترجیعات۴ ترکیبات۶ رباعیات۱۵۱ قصاید۲۱۴ مسمطات۲ مقطعات۱۴۹

اشعار قطران تبریزی

۵۲۷ شعر

شمارهٔ ۱۰۵

بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطین چندین هزار خوبی پنهان بزیر زلفین فرزین زلفگان را بر رخ تو بند کردی تا رایگان دلم را شه رخ زدی بفرزین غمگین دلم ز وصلت گردد هماره شادان شادان دلم ز...

شمارهٔ ۱۰۵

تا همبر من نشسته ای خاموشم چون یاد آرم فراق تو بخروشم از من نرهی که هست چندان هوشم کان را که به دل خرم به جان نفروشم

شمارهٔ ۱۰۵ - در مدح ابوالحسن علی لشگری

کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگ وز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ کهسار سیمرنگ شد و چرخ سیمگون آبی زریر گون شده باده عقیق رنگ چرخ کبود مانده برو ابر جای جای چون پر ز دوده آینه بر جای ...

شمارهٔ ۱۰۶

ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزان هنر نمایی و سرمایه هنرورزان دل موافق میر از لقای تو خرم تن مخالف شاه از نهیب تو لرزان معادیان تو بی فره اند و بی فرهنگ موافقان تو با فره اندر با ف...

شمارهٔ ۱۰۶

تا بنده آن رخان تابنده شدم همچون سر زلفین تو تابنده شدم در پیش تو ای نگار تابنده شدم چون مهر فروزنده و تابنده شدم

شمارهٔ ۱۰۶ - در مدح میر ابوالهیجا منوچهر

گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگ ساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ ارغوان آمد بجای شنبلید زرد گون لاله های باده رنگ آمد بجای باد رنگ خوش بود خوردن کنون با دوستان در بوستان ...

شمارهٔ ۱۰۷

ای آفتاب روشن تابان میان گلشن آرام شهر مایی نام تو شیر اوژن از فخر نام داری و ز نام نیک جوشن فرخنده باد بر تو نوروز و سیر گلشن گیتی بتست خرم گردون بتست روشن ناز روان مایی رنج روان ...

شمارهٔ ۱۰۷

روی تو گل و بوی تو نسرین دارم من عشق و نبید خوردن آیین دارم من تا بزیم همیشه کار این دارم من مهر تو کیش و عشق تو دین دارم

شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح ابوالمعمر

ابر درافشان بگردون بر همی بندد کلل باد مشک افشان درختان را همی بندد حلل ساخته چون لحن مطرب فاخته دستان بسرو خاسته چون بانگ عاشق ناله کبک از قلل در چمن چون ساقیان گلبن همی دارد قدح ...

شمارهٔ ۱۰۸

آن کس که گشت ایران ویران بدست او بسپرد جان بدولت بر شهریار نو همچون فراسیاب کهن بود جان بداد بر شهریار پور سیاوش بنار تو آید چنو سوار دگر بر زمین اگر آید در آسمان کهن کردگار نو بگذ...

شمارهٔ ۱۰۸

افتادم در دام بتی سیم اندام وز صحبت او دلم رسیده است بکام تا من بزیم مرا تمام است خوشی گر دلبر من به سر برد مهر تمام

شمارهٔ ۱۰۸ - در مدح ابونصر محمد (مملان)

از پار مرا حال بسی خوشتر امسال همواره بدینحال بماناد مرا حال فرخنده تر امسال ز هر سال مرا عید افزوده تر امسال ز هر سال مرا مال من پار همین عید ز نادیدن سروی باریک و نوان بودم چون و...

شمارهٔ ۱۰۹

خداوندا به پیروزی همه گیتی گشادی تو ز بخت و دولت پیروز ماه و سال شادی تو از آنگه باز کز مادر بپیروزی بزادی تو بهر جایی که می باشی بپیروزی نهادی تو اگر داد و نشاط و جود چون بهرام دا...

شمارهٔ ۱۰۹

بیمارم و ناردان لبت پندارم در بویه آبی تنت بیمارم گر آبی و ناردان مرا بسپاری جان و تن خویشتن به تو بسپارم

شمارهٔ ۱۰۹ - فی المدیحه

ایا شهریاران پاکیزه دل ز دست شما ابر و دریا خجل بود ابر از دستتان شرمسار بود بحر از طبعتان منفعل ولی را وفای شما دلفروز عدو را جفای شما جان کسل خورد بی رضای شما هرکه آب چو آتش شود ...

شمارهٔ ۱۱

ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیست آمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست اندر بهی شدنت بیابد بها بهار تا تو بهی نیابی کس را بهار نیست تا تو بهار یافتی از درد خستگی اندر همه جهان تن کس بی...

شمارهٔ ۱۱

ای گشته خجل ماه فلک از نظرت شد تیره شکر زان لب همچون شکرت نایی بر من تا که بگیرم ببرت شرط آنکه بود دیده من رهگذرت

شمارهٔ ۱۱ - در مدح ابونصر مملان

نگار ناردانی لب بهار نارون بالا میان لاله نعمان نهفته لؤلؤ لالا دلش یکتایی اندر مهر و بالا چون دلش یکتا بدان بالای یکتایی مرا درد دو تا بالا همی غارت کند صبرم بدان دو نرکس شهلا همی...

شمارهٔ ۱۱۰

اکنون دهند خصمان ای شاه کام تو واکنون کنند جان جهان را بنام تو گر تو یکی پیام فرستی بشاه روم آید بسر بخدمت دارالسلام تو هستند نامدار تو شاهان این جهان خوانند خطبه باز به عالم بنام ...

شمارهٔ ۱۱۰

هر گه که ترا به طبع پاک انگارم بهتر ز جهان و جان پاکت دارم گر تو به حدیث کس مرا نگذاری بالله که ترا به جان خود بگذارم

شمارهٔ ۱۱۰ - قصیده

ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دل مشتری خوار ز دیدار تو و ماه خجل بر نوشته است بعمر ابدی ملک ترا در ازل ایزد و در دست جهان داده سجل ز سواران چگل خوار و خجل خیل عجم از تو خوارند و خجل ...

شمارهٔ ۱۱۱

امیرا بر همه میران خداوند و امیری تو بطبع و رای برنایی بعقل و هوش پیری تو چو دولت ناگرانی تو چو نعمت ناگزیری تو سزاوار قبادی تاج و کاوسی سریری تو بهر کاری که خواهد بود در گیتی بصیر...

شمارهٔ ۱۱۱

یک بوسه بدادی به من ای بت افزون تا دل بردی ز من به دستان و فسون گر آنکه همی جان طلبی بوسه بیار کاتش زآهن به آهن آید بیرون

شمارهٔ ۱۱۱ - در مدح شمس الدین

ای مشک فشان زلفین ای غالیه گون خال با هر دو بود غالیه و مشک چون آخال بندیست مرا بر دل هر ساعت از آن زلف حالی است مرا در دل هر ساعت از آن خال خیره شود از سنبل تو بوالعجب و نیز عاجز ...

صفحه قبلصفحه ۲ از ۲۲صفحه بعد

بازگشت به فهرست شاعران