بخش ۲۷ - پیدا کردن سنت جماعت

رسول ص گفت یک نماز به جماعت چون بیست و هفت است تنها و گفت هرکه نماز خفتن به جماعت کند چنان بود که یک نیمه شب احیاء کرده بود و هرکه نماز بامداد به جماعت کند چنان بود که جمله شب احیاکرده باشد و فرمود که هرکه چهل روز نماز به جماعت کند بر دوام که تکبیر اولش فوت نشود دو برایت نویسند وی را یکی از دوزخ و یکی از نفاق و از این سبب بود که هرکه را از سلف تکبیر اول فوت شدی سه روز خود را تعزیت می کردی و اگر جماعت فوت شدی هفت روز و سعید بن المسیب می گوید بیست سال است تا بانگ نماز نشنیدم الا از پیش به مسجد آمده بودم

و بسیاری از علما گفته اند کسی را که عذری نباشد و نماز تنها کند درست نبود پس جماعت مهم باید داشت و آداب امامت و اقتدا نگاه باید داشت اول آن است که امامی نکند الا به دلخوشی قوم چون وی را کاره باشند حذر کند و چون از وی خواهند بی عذری دفع نکند که فضل امامی بزرگ است و از موذنی بیش است و باید که در طهارت جامه احتیاط کند و برای انتظار جماعت تاخیر نکند که فضیلت اول وقت از آن بیش باشد و صحابه چون دو تن حاضر شدندی انتظار سیم نکردندی و بر جنازه چون حاضر شدندی انتظار نکردندی و رسول ص یکروز دیرتر آمد انتظار وی نکردندی و عبدالرحمن بن عوف در پیش شد چون رسول ص در رسید یک رکعت فوت شده بود چون نماز تمام کرد ایشان بپرسیدند از آن رسول ص گفت نیکو کردید هر باری همچنین کنید