بخش ۹ - فضیلت میزبانی

بدان که آنچه گفتیم در آن است که کسی ناخوانده به زیارت شود اما حکم دعوت کردن دیگر است

و گفته اند که چون مهمانی بیاید هیچ تکلف مکنید و چون بخوانید هیچ بازمگیرید یعنی هرچه توانید بکنید و در فضیلت اخبار بسیار آمده است و آن بر عادت عرب است که ایشان در سفر بحله بر یکدیگر رسند و حق چنان مهمان گزاردن مهم است و برای این گفت رسول ص کسی که مهماندار نیست در وی خیر نیست و گفت برای مهمان تکلف مکنید که آنگاه وی را دشمن گیرند و هرکه مهمان را دشمن دارد خدای را دشمن داشته بود و هرکه خدای را دشمن دارد خدای تعالی وی را دشمن دارد و مهمانی غریب که فرا رسد برای وی وامی کردن و تکلفی کردن روا باشد اما برای دوستان که به زیادت یکدیگر آیند نباید که آن سبب تقاطع شود ابورافع مولای رسول ص می گوید که رسول ص مرا گفت فلان جهود را بگوی تا مرا وام دهد تا ماه رجب که مرا مهمانی فرا رسیده است آن جهود گفت ندهم تا گروی نباشد بازآمدم و بگفتم یا رسول الله گرو می خواهد رسول گفت والله من در آسمان امینم و در زمین امینم اگر بدادی بازدادمی اکنون زره من گرو کن ببردم و گرو کردم

و ابراهیم ع به طلب مهمان یک دو میل بشدی و نان نخوردی تا مهمان بیافتی و از صدق وی در مشهد وی آن ضیافت بمانده است که تا این غایت هیچ از شب از مهمان خالی نبوده است و گاه بود که صد و دویست مهمان بود آنجا و بر آن دیه ها وقف کرده اند