بخش ۲۰ - باب سیم

بدان که چون معلوم شد که نکاح اصلی است از اصول دین باید که آداب دین در وی نگاه دارد اگر نه فرق نباشد میان نکاح آدمیان و گشنی ستوران پس در دوازده کار ادب نگاه باید داشت

ادب اول

ولیمه است و این سنتی موکد است رسول ص عبدالرحمن عوف را گفت چون نکاح کرده بود اولم و لو بشاه ولیمه کن اگر همه به یک گوسفند باشد و هرکه گوسفند ندارد آن قدر از طعام پیش دوستان نهند ولیمه باشد رسول ص چون صفیه را نکاح کرد از پست جو و خرما ولیمه کرد پس آن قدر که ممکن باشد بباید کرد تعظیم کار را و باید که از سه روز اول در نگذراند و اگر تاخیر افتد از هفته بیرون نشود

و سنت است دف زدن و نکاح اظهار کردن و بدان شادی نمودن که عزیزترین خلق بر روی زمین آدمیانند و فتح باب و آفرینش ایشان نکاح است پس این شادی در محل خویش بود و سماع و دف زدن در چنین وقت سنت است

روایت است از ربعیه بنت معود که گفت آن شب که مرا عروس کردند دیگر روز رسول ص درآمد و کنیزکان دف می زدند و سرود می گفتند چون رسول را بدیدند ثنای رسول ص گفتن گرفتند به شعر رسول ص گفت همان گویید که می گفتید و نگذاشت که ثنای وی گویند بر دف که جد به بازی آمیختن پسندیده نباشد و ثنای وی دین جد باشد