بخش ۳ - فضیلت و ثواب توبه

بدان که حق تعالی همه خلق را به توبه فرموده است و گفته و توبوا الی الله جمیعا ایها المومنون لعلکم تفلحون گفته است هرکه امید فلاح دارد توبه کند و رسول ص گفت هرکه توبه کند پیش از آن که آفتاب از جانب مغرب برآید توبه وی پذیرفته است و گفت پشیمانی توبه است و گفت اندر رهگذر مردم مایستید که آن را لاف گاه گویند که کس باشد که بایستد آنجا و هرکس که بگذرد بر وی خندند و هر زن که فرا رسد اندر وی سخنهای زشت همی گویند از آنجا برنخیزد تا آنگاه که دوزخ را واجب نگردد مگر توبه کند

و رسول ص گفت هر روز هفتاد بار توبه کنم و استغفار کنم و گفت هرکه از گناهان توبه کند گناه وی فراموش گرداند بر دست و پای وی و بر آنجا که اندر وی معصیت کرده باشد تا چون حق را بیند بر وی هیچ گواه نباشد و گفت خدای تعالی توبه بنده فراپذیرد پیش از آن که جان به حلق رسد و اندر غرغر افتد و گفت حق تعالی دست کرم گشاده است کسی را که به روز گناه کرده است تا به شب توبه کند و بپذیرد و کسی را که به شب گناه کند و تا روز توبه کند و بپذیرد تا آنگاه که آفتاب از مغرب برآید

و عمر رضی الله عنه همی گوید که رسول ص گفت توبه کنید که من روزی صد بار توبه می کنم و گفت هیچ آدمی نیست که نه گناهکار است ولیکن بهترین گناهکاران تایبانند و گفت هرک از گناهی توبه کند همچون کسی بود که اصلا گناه نکرده است و گفت توبه از گناه آن است که هرگز با سر آن نشوی و گفت یا عایشه این که خدای تعالی می گوید ان الذین فارقوا دینهم و کانوا شیعا لست منهم اهل بدعت اند و هرکه گناه دارد وی را توبه است مگر مبتدع را که ایشان را توبه نیست من از ایشان بیزارم و ایشان از من