بخش ۶۵ - باب دوم

اما فضیلت اخلاص بدان که خدای تعالی گفت و ما امروا الا لیعبدوا الله مخلصین له الدین و گفت الاالله الدین الخالص گفت خلق را نفرموده اند الا عبادت به اخلاص و دین خالص خدای راست و بس و رسول ص گفت که خدای تعالی می گوید اخلاص سری است از اسرار من در دل بنده ای که وی را دوست دارم نهاده ام و معاذ را گفت که عمل به اخلاص کن تا اندکی کفایت بود و هرچیز که در دم ریا آورده ایم همه در اخلاص است که نظر خلق یکی از سببهاست که اخلاص را ببرد و سببهای دیگر نیز هست

ومعروف کرخی خویشتن را به تازیانه می زد و می گفت یانفس اخلص تخلصی اخلاص کن تا خلاص یابی و ابوسلیمان می گوید خنک آن که یک خطوه در همه عمر به اخلاص وی را درست آید که بدان جز خدای را تعالی نخواسته باشد و ابوایوب سجستانی می گوید اخلاص در نیت دشخوارتر از اصل نیت و یکی را به خواب دیدند گفتند خدای تعالی با تو چه کرد گفت هرچه برای وی کرده بودم در کفه حسنات دیدم تا یک دانه نار که از راهی برگرفته بودم تا گربه ای که در خانه ما بمرده بود و یک رشته ابریشم که در کلاه من بود در کفه سییات دیدم و خری مرده بود مرا قیمت آن صد دینار آن در کفه حسنات ندیدم گفتم ای سبحان الله گربه ای در حسنات بود و خری نبود گفتند آنجا شد که فرستادی چون شنیدی که به مرد گفتی الی لعنه الله و اگر گفتی فی سبیل الله بازیافتی و صدقه ای بدادم برای خدا ولکن مردمان می نگریدند آن نظر مردمان مرا خوش آمد آن نه مرا بود و نه بر من