بخش ۹۸ - فضیلت دوستی خدای تعالی

بدان که همه اهل اسلام را اتفاق است بر آن که دوست داشتن خدای عزوجل فریضه است و خدای تعالی می گوید یحبهم و یحبونه و رسول ص می گوید ایمان کس درست نیست تا آنگاه که خدای را و رسول وی را از هرچه هست دوست تر ندارد پرسیدند که ایمان چیست گفت آن که خدا و رسول را از هرچه هست جز آن است دوست تر داری و گفت بنده مومن نیست تا آنگاه که خدای را و رسول را از اهل و مال و جمله خلق دوست تر ندارد و خدای تعالی تهدید کرد و گفت اگر پدر و فرزند و هرچه هست از مسکن و مال و تجارت از خدای تعالی و رسول دوست تر می دارید ساخته باشید تا فرمان من در رسد قل ان کان آباءکم و ابناوکم و اخوانکم الآیه

و یکی رسول ص را گفت تو را دوست دارم گفت درویشی را ساخته باش گفت خدا را دوست دارم گفت بلا را ساخته باش و در خبر است که ملک الموت ع جان خلیل می ستد خلیل ع گفت هرگز دیدی که حلیل جان خلیل ستاند وحی آمد که هرگز دید که خلیل دیدار خلیل را کاره بود گفت اکنون جان برگیر رضا دادم

و در دعا رسول ص گفت که اللهم ارزقنی حبک وحب من احبک و حب من یقربنی الی حبک واجعل حبک احب الی من الماء البارد بارخدایا مرا روزی کن دوستی خویش و دوستی دوستان خویش و دوستی آن که مرا به دوستی تو نزدیک گرداند و دوستی خود را بر من دوست تر گردان از آب سرد بر تشنه و اعرابیی بیامد و گفت یا رسول الله قیامت کی خواهد بود گفت آن روز را چه بنهاده ای گفت نماز و روزه بسیار ندارم اما خدای و رسول را دوست دارم گفت فردا هر کسی با آن بود که وی را دوست دارد و صدیق رضی الله عنه گفت هرکه خواهد که خالص محبت حق تعالی بچشد از دنیا فارغ شود و از خلق مهجور حسن بصری گفت هرکه خدای تعالی را بشناخت وی را دوست دارد و هرکه دنیا را بشناخت وی را دشمن دارد و مومن تا غافل نشود شاد نشود چون اندیشه کند اندوهگین گردد