شمارهٔ ۲۱۱
قدسی مشهدیآسودگی نصیب دل زار کس مباد
مرهم وبال سینه افگار کس مباد
بس دلشکسته ایم ز آسوده خاطری
یا رب که عافیت پی آزار کس مباد
شادم به کوچه گردی عالم چو آفتاب
آسایشم ز سایه دیوار کس مباد
شد زهد شیخ و برهمن آمد به راه عشق
دل در گرو به سبحه و زنار کس مباد
تا دل به خون خویش نغلتد نمی شود
این صید خون گرفته گرفتار کس مباد
قدسی ز غنچه دلت آتش علم کشید
این گل نصیب گوشه دستار کس مباد