شمارهٔ ۲۵۸

چه رنجش است کزان تندخو نمی آید

کدام فتنه که از دست او نمی آید

به کینه جوی من ای آنکه محرم رازی

بگو بدی ز نکویان نکو نمی آید

ره نشاط من از شش جهت چنان بستند

که سوی من طرب از هیچ سو نمی آید

اگر هوای ملاقات دوستان داری

تو خود بیا که ز ما جستجو نمی آید

برای باده گساران در این بهار چرا

پیام سبزه ز اطراف جو نمی آید

مگر ز گلشن غم نکهتی رسد ورنه

ز بوستان طرب هیچ بو نمی آید

پسر چه شد که سبک روح تر بود ز پدر

به بزم گردش جام از سبو نمی آید

غلام همت آن عارفم که چون قدسی

ز پایه ای که ندارد فرو نمی آید