شمارهٔ ۲۶۸

هنوزم از مژه کار سحاب می آید

هنوز دجله به چشمم سراب می آید

ز دل به جز کف خاکستری نماند و هنوز

نفس ز سینه چو دود از کباب می آید

به آفتاب هم این خیرگی گمانم نیست

که با فروغ رخت از نقاب می آید

کسی که دی ز مقیمان کعبه بود امروز

ز راه میکده مست و خراب می آید

کسی که رفته به دریای عشق می داند

که کار سیل ز یک قطره آب می آید

درین محیط ز انداز موج دانستم

که بر سفینه شکست از حباب می آید

نسیم زلف تو بر گل وزیده پنداری

که بوی نافه چین از گلاب می آید

ز ره به وعده وصل بتان مرو قدسی

که تشنه با لب خشک از سراب می آید